Η απόφαση που καλείται να πάρει κάποιος κατά την ενηλικίωση του δεν είναι καθόλου εύκολη. Είναι εκείνη η στιγμή που πρέπει να χτίσει τα βασικά θεμέλια για το μέλλον του. Κάποιοι επιλέγουν να εισέλθουν κατευθείαν στην αγορά εργασίας και κάποιοι άλλοι να ακολουθήσουν ένα παιδικό όνειρο, μια κρυφή επιθυμία, ένα ανεκπλήρωτο πάθος. Αφού λοιπόν επιλέξουν αυτό που θα τους αντιπροσωπεύει και που θα γίνει το μελλοντικό τους επάγγελμα, τότε μπαίνουν στη διαδικασία να επιλέξουν το τόπο όπου θα το πραγματοποιήσουν.
Οι επονομαζόμενοι πλέον «φοιτητές», χωρίζονται σε τρία είδη. Πρώτον σε αυτούς που επιλέγουν τις πόλεις τους, δηλαδή το μέρος διαμονής τους, γίνεται και μέρος των σπουδών τους. Κατά τη προσωπική μου γνώμη νομίζω πως δύσκολα ένας τέτοιος φοιτητής θα ανεξαρτητοποιηθεί και θα ζήσει μια γεμάτο εμπειρίες φοιτητική ζωή. Δεύτερον είναι οι φοιτητές που φεύγουν από τα «οικογενειακά όρια» και πάνε να σπουδάσουν σε κάποια άλλη πόλη. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή που θα πάρουν το πολυπόθητο κλειδί και φοιτητικό πάσο, αρχίζει και η πιο όμορφη αλλά και πιο δημιουργική περίοδος της ζωής τους. Είναι πλέον ελεύθεροι, δίχως φραγμούς και όρια να ζήσουν τα καλύτερα χρόνια της ζωής τους.
Η τρίτη και ίσως πιο ιδιαίτερη γκάμα φοιτητών είναι αυτοί που είτε δεν βρίσκουν τίποτα ενδιαφέρον στη χώρα που ζουν είτε οι συνθήκες τους αναγκάζουν να μεταφερθούν σε ένα άλλο μέρος του πλανήτη. Αυτοί είναι γνωστοί και ως φοιτητές του εξωτερικού. Από την εμπειρία μου ως τώρα μπορώ να πω πως είναι τρομερά δύσκολα αλλά ασύγκριτα ενδιαφέρον με όλα τα υπόλοιπα. Σε αυτή τη κατηγορία δεν εντάσσεται ο οποιοσδήποτε και φυσικά είναι μικρός ο αριθμός αυτών που πραγματικά το απολαμβάνουν. Δεν είναι εύκολο ξαφνικά για έναν δεκαοχτάρη να φεύγει από τη σιγουριά του σπιτιού του και να ξεφύγει από τις παρέες του, για να πάει κάπου αλλού και να ξαναρχίσει από την αρχή.
Η προσαρμογή είναι το πιο δύσκολο κομμάτι, αφού πρέπει να έρθει αντιμέτωπος με μια καινούρια χώρα, πιθανώς με καινούρια γλώσσα και με διαφορετική καθημερινότητα με μια λέξη παθαίνει το γνωστό «πολιτισμικό σοκ» . Ωστόσο γνωρίζει καινούριο κόσμο, ζει νέες εμπειρίες και καταχτά καινούριους στόχους. Είναι πιθανόν για έναν τέτοιο φοιτητή να χρειαστεί να αλλάξει περιβάλλον περισσότερο από μια φορά. Για να μπορέσει κάποιος να δεχτεί αυτές τις αλλαγές, πρέπει να είναι πλημμυρισμένος με περιπέτεια και θάρρος για να αντιμετωπίσει τις νέες δυσκολίες ή τα εμπόδια που θα σταθούν στο δρόμο του, κατά τη διάρκεια της προσαρμογής.
Αφού περάσει το προηγούμενο στάδιο, πρέπει να μπορεί να προσαρμόσει τη καθημερινότητα του στα νέα δεδομένα. Προσωπικά όταν έφτασα στη Κύπρο πίστευα πως θα ήμουν μια από τους πολλούς φοιτητές που δεν πολύ-πατάνε στα μαθήματα, που χαλαρώνουν στις καφετέριες και τα μπαρ όλη μέρα διασκεδάζοντας με τους φίλους τους και τελικά περιμένουν να διαβάσουν την περίοδο της εξεταστικής για να περάσουν τα μαθήματα. Αντίθετα τα μαθήματα στη Λεμεσό είναι υποχρεωτικά και το διάβασμα πρέπει να είναι συστηματικό για να μπορεί κάποιος να ανταπεξέλθει στα μαθήματα και τις πολύπλοκες απαιτήσεις τους, όπως είναι τα εργαστήρια, οι άπειρες εργασίες και η διπλή εξεταστική. Κατά τα άλλα κανείς δεν μπορεί να στερήσει από τον εαυτό του την διασκέδαση και απόλαυση της ελευθερίας. Έτσι και εγώ προσάρμοσα το πρόγραμμα μου έτσι ώστε να τα προλαβαίνω και τα δύο.
Αυτό που μου προκαλεί σοκ και δέος ακόμα και σήμερα είναι το πόσο γρήγορα περνάνε τα φοιτητικά χρόνια. Είναι δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος το πόσο λίγα θα του φανούν τα τέσσερα φοιτητικά χρόνια, τα οποία θα παραμένουν να μοιάζουν τέσσερα λεπτά. Το θέμα είναι αυτή τη περίοδο, ο φοιτητής/φοιτήτρια να αποκτήσει όσο το δυνατόν περισσότερες εμπειρίες μπορεί.
Και να τώρα που βρίσκομαι σε ένα μέρος της Δανίας, το επονομαζόμενο Roskilde, και καταγράφω τις πρώτες εμπειρίες μου από το πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών «Erasmus». Νέο περιβάλλον, νέες εμπειρίες και νέοι άνθρωποι. Εδώ θα περάσω το πρώτο εξάμηνο του τρίτου έτους των σπουδών μου. Ξαφνικά όλοι σου μιλάνε αγγλικά, είσαι σε μια νέα πόλη την οποία πρέπει να εξερευνήσεις, δεν γνωρίζεις κανέναν και όλα πρέπει να γίνουν ξανά από την αρχή. Κάποιος μου είπε πριν φύγω ότι «τώρα δεν ανήκω πουθενά», αφού είχα ξενοικιάσει το διαμέρισμα μου και αντί για κλειδί, είχα ένα εισιτήριο και μια κράτηση σε ένα ξενοδοχείο. Αυτή η αβεβαιότητα του αγνώστου είναι και αυτό που με συναρπάζει.
Όταν είναι να πας σε ένα νέο μέρος για να ζήσεις, καλό είναι να υπάρχει μια μεταβατική περίοδος, που σε βοηθάει να προσαρμοστείς και να διερευνήσεις τα μέρη και τα νέα δεδομένα σου. Έτσι και εγώ έφτασα μια βδομάδα περίπου πριν αρχίσουν τα μαθήματα. Έτσι είχα την ευκαιρία να μάθω «τα τραίνα», τα οποία σε ταξιδεύουν παντού, να γνωρίσω καινούριες περιοχές και να διασκεδάσω με τους νέους μου πανευρωπαϊκούς φίλους. Εδώ να προσθέσω ότι το μεγαλύτερο μέρος των erasmus- φοιτητών, καταλαμβάνεται από Ισπανούς και Γάλλους, εδώ στη Δανία. Είναι πολύ διασκεδαστικό να τους ακούς να μιλάνε τη γλώσσα τους και να πιάνεις μόνο δύο ή τρείς λέξεις, περιμένοντας υπομονετικά να σου μιλήσουν στα αγγλικά για να συμμετέχεις και εσύ στη συζήτηση.
Μετά από αυτό, μετακόμισα από τη πρωτεύουσα στη πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου του Roskilde. Πλέον ήμουν μέλος των εδώ φοιτητών και οι νέες μου παρέες απαρτίζονταν από τους συμφοιτητές και τους γείτονες μου στις εστίες. Ύστερα άρχισαν τα μαθήματα και μπήκα σε ένα τελείως διαφορετικό πρόγραμμα. Το καλό εδώ είναι ότι υπάρχουν πολλά πάρτι και δραστηριότητες που σε ανακουφίζουν μετά από μια βδομάδα γεμάτη μαθήματα. Ο καιρός είναι διαφορετικός, αφού από το μόνιμο καλοκαίρι της Κύπρου, ήρθα στο μόνιμο φθινόπωρο – χειμώνα της Δανίας. Αλλά αυτό δεν με απασχολεί αφού απολαμβάνω τη κακοκαιρία. Ακόμα και το νόμισμα άλλαξε, αφού οι Δανοί αν και ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν κορώνες αντί για ευρώ.
Καταλήγοντας, αυτή είναι η ομορφιά των φοιτητών του εξωτερικού και προσωπικά είμαι πολύ χαρούμενη και θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που είμαι ένας από αυτούς. Πλέον δεν αλλάζω με τίποτα αυτή την αδρεναλίνη που σου προσφέρει μια τέτοια φοιτητική ζωή. Τέλος μια συμβουλή για τους μελλοντικούς αλλά και για τους ήδη φοιτητές του είδους μας : Μη φοβάστε να ζείτε. Μπορεί να σκοντάψετε αρκετές φορές αλλά τελικά θα καταλάβετε ότι άξιζε τον κόπο.
Toonimaniac
