Ένα βήμα πριν το τέλος

Λοιπόν για να ξεκαθαρίσουμε κάτι, εγώ όπως και το μεγαλύτερο μερίδιο του πληθυσμού, δεν πιστεύουμε σε δεισιδαιμονίες όπως ότι τελειώνει ο κόσμος και ακόμη περισσότερο δεν επηρεάζομαι από πανικοβλημένους ανθρώπους που λένε: "Τρέχτε, το τέλος έρχεται, κρυφτείτε..". Πάρα πολλοί φίλοι, συγγενείς, γείτονες, γνωστοί, μετράνε τις ώρες μήπως και χάσουν το δευτερόλεπτο αυτό που θα έρθει η συντέλεια. Και αν σας πω εγώ (κάτι που δεν είναι καθόλου καινούριο) ότι το ημερολόγιο των Μάγια   κάπου έχανε; Εσείς θα γελάσετε δυνατά και θα μου πείτε: "Χα και εγώ το ήξερα!". Και όμως εσύ κοινέ άνθρωπε αυτού του μάταιου τούτου κόσμου, που όσο έξυπνος και να είσαι όσο ταγμένος στην επιστήμη.. Πρόσεχε!

Αλήθεια ποιος δημιούργησε όλο αυτό το μύθο περί τέλους του κόσμου στις 21/12/2012; Σκεφτείτε... Χμ άραγε ποιους θα συνέφερε όλο αυτό το χάος και ποιοι θα βγαίναν πραγματικά κερδισμένοι; Μήπως οι πολιτικοί; Μπα! Αυτοί έχουν να αντιμετωπίσουν τη καταστροφή της χώρας και ένα αγριεμένο όχλο που τους κυνηγάει. Μήπως η εκκλησία; Μπα δεν τους συμφέρει η ανάσταση του Χριστού ήταν πιο μεγάλο γεγονός και οι άνθρωποι έχουν μείνει ακόμα με αυτή την ιδέα. Μάλλον είναι τα Μ.Μ.Ε. και όλη η κινηματογραφική βιομηχανία. Για παράδειγμα; Θα έκοβε ποτέ εισιτήρια μια "πατάτα" ταινία όπως το [2012] αν πραγματικά ο κόσμος δεν είχε πανικοβληθεί και δεν αναρωτιόταν για το πως θα είναι η "ζωή" μετά το μπουμ; Όχι βέβαια! Και άλλες πολλές αμερικανιές ( μην το παίρνετε προσωπικά τις γουστάρω αλλά δεν παύουν να είναι αμερικανιές) όπως το [Ένας φίλος για το τέλος του κόσμου] θα είχαν μείνει εκεί που ανήκουν στο πάτο μια ξεχασμένης ταινιοθήκης! Και πες ότι ξεπερνάω όλο αυτό το σοκ της υποκουλτούρας και λέω πως "οκ" ήθελαν να πουλήσουν ένα ακόμα παραμυθάκι και καλά έκαναν.

Και πάνω που νομίζαμε ότι όλος αυτός ο ντόρος είχε ησυχάσει και πως χαρούμενοι και κεφάτοι θα σχεδιάζαμε τα για ακόμη μια φορά λαμπρά μας Χριστούγεννα, γεμάτα με αγάπη και νοσταλγία για το χρόνο που φεύγει και το χρόνο που έρχεται... Ταν-ταν! Ο μεγάλος αδερφός καραδοκεί.. Τρελάθηκαν τα Μ.Μ.Ε μια βδομάδα πριν τη καθορισμένη ημερομηνία της καταστροφής. Και πραγματικά δεν άφησαν ούτε έναν θεατή ή ακροατή που να μην τον τρελάνουν με όλη αυτή τη φούσκα. Πραγματικά ξεχνώντας τη τηλεόραση όπου εκτός από κάτι πρωινάδικα που οι "κότες" συζητάν για ότι βλακεία μπορεί να χωρέσει ο ανθρώπινος νους και κάπου εκεί κολλάνε τη φράση "Καλέ τα μάθατε! Σε λίγες μέρες θα πεθάνουμε", ας πιάσουμε τη μαύρη και σκοτεινή πλευρά του ραδιοφώνου. Αυτό πόνεσε! Ένα τόσο όμορφο μέσο όπως αυτό, από το πρωί ώς το βράδυ και ειδικά τις τελευταίες μέρες, τρομοκρατούν το κοσμάκη με τη συντέλεια του κόσμου. Και καλά πες εμένα το μορφωμένο άνθρωπο δεν με σκέφτεσαι! Τις νοικοκυρούλες του χωριού ή κάτι τύπους που είτε τελειώσει ο κόσμος είτε όχι δεν τους νοιάζει (αφού έτσι πως κατάντησε η χώρα μας, υπάρχουν πολλοί) γιατί άνθρωπε τους ταράζεις την ησυχία τους; Θέλουν να ακούσουν γιορτινά τραγούδια και άπειρες διαφημίσεις που σου φορτίζουν το μυαλό και σε καταντάν ζόμπι που τρέχει στα μαγαζιά και σαν καταναλωτικό ζώον δεν αφήνει τίποτα όρθιο. Ναι αυτό πρέπει να γίνεται! Αυτό το σκοπό εξυπηρετεί αυτό το μέσο. Αν θέλουμε έναν μπαμπούλα που θα μας τρομοκρατεί έχουμε και τα δελτία ειδήσεων. Λοιπόν; Γιατί δεν μας αφήνετε να χαρούμε έστω και αυτές τις τελευταίες μας χαρούμενες στιγμές; Γιατί πρέπει να σε ακούω ηλήθειε παραγωγε να λες  "Αγαπητέ ακροατή το τέλος πλησιάζει και ο σταθμός μας ετοίμασε μια εξαιρετική ακουστική βραδιά με μελωδίες που θα σε ταξιδεύσουν και θα σε συνοδεύσουν στις τελευταίες σου στιγμές πριν το χάος".  Φταίω εγώ τώρα να ρίξω ένα φάσκελο που θα είναι όλο δικό σας; Έχουμε τη μελαγχολία των γιορτών έχουμε και εσάς να μας τρελαίνετε. 

Τι σου είναι όμως ο ανθρώπινος εγκέφαλος.
Ένα βήμα πριν το τέλος και ακόμα μας βομβαρδίζουν.

Toonimaniac