Δευτέρα 23 Μαΐου 2011

One love: "Summer Vacation"

Προσωπικά για μένα το καλοκαίρι δεν είναι από τις αγαπημένες μου εποχές λόγω υπερβολικής ζέστης. Ωστόσο έχει τόσο όμορφα πράγματα να κάνεις στις καλοκαιρινές διακοπές που δεν το αλλάζω με τίποτα. Πρώτη φορά φέτος το καλοκαίρι μου είναι τόσο οργανωμένο και ανυπομονώ να ξεκινήσει. Για φέτος λοιπόν πριν αρχίσει η μεγάλη μου περιπέτεια το "Erasmus" και πάω στη Δανία και ψοφήσω στο κρύο, είπα να κάνω διάφορα δημιουργικά πράγματα! Ο πρώτος μου προορισμός είναι το Βέλγιο και συγκεκριμένα οι Βρυξέλλες. Ήταν μια δύσκολη απόφαση αφού είχα να διαλέξω ανάμεσα από μάθημα όπου θα αναγνωρίζονταν και 6 ects και εξωτερικό. Αλλά πως μπορεί κάποιος σαν εμένα να αντισταθεί σε ένα τέτοιο ταξίδι; Είναι σαν να σου χαρίσουν γάιδαρο και εσύ να τον κοιτάς στα δόντια. Οπότε κατέληξα σε αυτή την εκδρομή μαζί με τους συμφοιτητές μου. Και αφού πάρω τον Ευρωπαϊκό αέρα μου (καθώς στόχος του ταξιδιού είναι και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) θα κατευθυνθώ στη μεγάλη μου αγάπη. . ένα μέρος που αν και "ξένο" προς εμένα δεν παύει να είναι κομμάτι της ιστορίας μου, την Κρήτη. Με μεγάλη ανυπομονησία περιμένω να δω τους συγγενείς μου εκεί αλλά και τη Σπιναλόγκα αφού εγώ όπως και χιλιάδες Έλληνες κόλλησαν με το αριστούργημα της Βικτόρια Χίσλοπ το Νησί. Και αφού περάσω ένα μαγευτικό Ιούλιο εκεί θα κατευθυνθώ στη Σκόπελο με απώτερο σκοπό να τελειώσω το σενάριο μου. Είναι τρομερό να πηγαίνω σχεδόν κάθε καλοκαίρι εκεί, να διαδραματίζεται η ιστορία της ταινίας μου εκεί και να μην θυμάμαι αρκετές λεπτομέρειες να γράψω. Οπότε με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Ο Αύγουστος πάλι για πολλούς είναι ο μήνας τον οποίο παίρνουν άδειες ή θλίβονται με το γεγονός ότι σιμώνει το τέλος του καλοκαιριού . Ωστόσο για μένα είναι απόλυτα δημιουργικός αφού θα αποχωρήσω προς τη Κοπεγχάγη(Δανία) να εξερευνήσω αυτή τη πανέμορφη χώρα, μιας και όταν πρωτοπήγα τη λάτρεψα, έχοντας αρκετό χρόνο μέχρι να αρχίσει η νέα ακαδημαϊκή χρονιά. Από εκεί μπορεί να ξεκλέψω και μερικές μερούλες να πεταχτώ στη Πόλη του Φωτός (Ville lumière) που δεν είναι άλλη από το Παρίσι, ένα μέρος που θέλω χρόνια να επισκεφτώ. Αυτό είναι σε λίγα λόγια το μαγευτικό καλοκαίρι που πρόκειται να περάσω. Και να θυμάστε πως όλα είναι θέμα επιλογών!


Υ.Γ. Μπορεί η Ελλάδα να φαλίρισε αλλά οι Έλληνες κάνουν διακοπές!

Toonimaniac

Κυριακή 15 Μαΐου 2011

Γνωστοί- Άγνωστοι της πόλης. . .

Πώς γίνεται σε μια πόλη, όπως η Λεμεσός, να κυκλοφορούμε ανάμεσα σε αγνώστους; Σίγουρα δεν χρειάζεται να είναι κάποιος δημοφιλής για να έχει γνωστούς ανάμεσα σε 228.000 ανθρώπους. Το θέμα είναι κατά πόσο ένα άτομο μπορεί να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον. . . Σίγουρα οι περισσότεροι από εμάς βλέπουν αρκετούς "γνωστούς"στο δρόμο και απλά λένε ένα γεια και προσπερνάν. Τι γίνεται όμως στις περιπτώσεις που ένας απλός χαιρετισμός δεν είναι αρκετός; Τότε είναι που ψάχνουμε αυτούς που μπορούμε να μοιραστούμε μαζί τους δυο κουβέντες, ένα αστείο, μια συμβουλή. Κατά πόσο ένας περαστικός μπορεί να μας προσφέρει μια τέτοιου είδους επικοινωνία; Λίγα είναι τα άτομα που πραγματικά έχουν κάτι να πουν, γι'αυτό και πρέπει να είναι κομμάτι της καθημερινότητας μας αλλά και της ζωής μας. Μόνο κάποιος που μας έχει ζήσει, που γνωρίζει τις συνήθειες και το χαρακτήρα μας μπορεί να μας προσφέρει έναν ολοκληρωμένο διάλογο. Σε κάποιες περιπτώσεις τα λόγια είναι περιττά και απλά χρειάζεται ένα βλέμμα για να καταλάβεις αν όντος είσαι επιθυμητός απο κάποιον. Το χειρότερο είναι να βρεθεί κάποιος σε στιγμή αμηχανίας, όπου όλο το σύμπαν συνωμοτεί ενάντια σε σένα και το συνομιλητή σου. Μπορεί με κάποιον να έχεις μοιραστεί σημαντικές στιγμές της ζωής σου αλλά έχοντας καιρό να τον δεις ή να τον ακούσεις καταλήγει να είναι ένας "άγνωστος". Η ζωή μας μπορεί να αλλάξει σε μια στιγμή και μόνο τότε καταλαβαίνουμε ότι λίγοι από αυτούς που θεωρούσαμε γνωστούς ήταν εκεί και το κατάλαβαν. Είναι δύσκολο να καταλάβεις τα συναισθήματα του άλλου μόνο με μια τυχαία συνάντηση. Ωστόσο υπάρχουν στιγμές που νιώθεις ότι μπορείς να διαβάσεις τις σκέψεις κάποιου νιώθοντας όμως αδύναμος να παρέμβεις και να τις αλλάξεις. Είναι δυνατόν κάποιος να αλλάξει το πεπρωμένο και τις επιλογές του; Υπάρχουν γεγονότα που σημαδεύουν τις σχέσεις και κλονίζουν τα δεσμά από τα οποία ενώνονται δυο άνθρωποι. Λίγοι είναι αυτοί που έχουν το θάρρος να ξεχάσουν και να το αλλάξουν. Τελικά τι αξίζει ποιο πολύ να προσπαθούμε να γνωρίσουμε καινούριους "αγνώστους" ή να πλησιάσουμε και να ξαναζούμε τους "γνωστούς", αυτό είναι κάτι που απλά κρύβεται στη καρδιά και στο μυαλό του καθενός.

Toonimaniac

Σάββατο 14 Μαΐου 2011

Πλήρης Απογοήτευση. . .

Για άλλη μια φορά κατάλαβα ότι κανένας δεν αναγνωρίζει τη προσπάθεια σου, εκτός από τον ίδιο σου τον εαυτό. Δίνεις τα πάντα, καταβάλλεις όλη τη δύναμη και όρεξη σου σε κάτι και τελικά πέφτεις στο κενό. . . Γιατί κάποιοι άνθρωποι να είναι τόσο συντηρητικοί και στενόμυαλοι και να δέχονται μόνο τις δικές τους απόψεις; Πίστευα ότι το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος έκφρασης και δημιουργικότητας και το μόνο που κατάλαβα είναι ότι είναι μια "βιομηχανία γνώσης" που απλά αναπαράγει συνεχώς τα ίδια πράγματα. Ξέρω πως τώρα τίποτα δεν αλλάζει και ούτε περιμένω λύπηση και παρηγοριά από κανέναν. Νιώθω ένα κόμπο στο λαιμό που συνεχώς με τραβάει προς τα κάτω. . . Το μόνο που θέλω είναι μια στάλα ελπίδας για να μου δώσει δύναμη. Ήμουν ικανοποιημένη με τη σχολή και τη ζωή μου στη Κύπρο και το μόνο που θέλω τώρα είναι να φύγω. . Ίσως κάπου αλλού αναγνωρίζουν το μόχθο και στηρίζουν τα όνειρα. Συνεχώς πιστεύεις ότι πας μπροστά και το μόνο που κάνεις είναι να μένεις στάσιμος. Απλά χρειάζομαι ένα σημάδι, μια παρότρυνση να πάω παρακάτω. . Νιώθω πως μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο χάνω όσα είχα αποκτήσει. . Ίσως να είμαι πολύ απαισιόδοξη αλλά έτσι τα βλέπω τα πράγματα. . . σαν ένα κενό, ένα μαύρο πανί που παρασέρνει στο γκρεμό. Τέλος ένα πράγμα έχω να πω. . "Συγχαρητήρια στους αισιόδοξους".

Toonimaniac

Κυριακή 8 Μαΐου 2011

Οι άντρες περνούν μαμά...εσύ μένεις για πάντα!

Μητέρα, μανούλα, μαμά! Όπως και να λέει κάποιος αυτή τη λέξη είναι τόσο γλυκιά που ξεχυλίζει από τα χείλια του μέλι. Μητέρα δεν είναι η γυναίκα που μας γεννάει αλλά ο άνθρωπος που μας αναθρέφει, μας φροντίζει και μας νοιάζεται όλη μας τη ζωή. Αυτό που πασχίζει είναι να δει τα παιδιά της να μεγαλώνουν με αξιοπρέπεια και να γίνονται σωστοί άνθρωποι. Δεν είναι εύκολο κάποιος να κερδίσει τον τίτλο της "Σωστής Μητέρας". Πρέπει να κουραστεί και πάνω από όλα να δώσει όλη της την αγάπη στα τέκνα της. Μαμά εσύ είσαι ο άνθρωπος μου, εκείνη που από νωρίς με έσπρωξε στα βαθιά και μου έμαθε να κολυμπάω για να μην πνιγώ, μου απάλυνες τον πόνο όταν οι άλλοι με κάρφωναν, μου έμαθες να μιλώ για αυτά που θα έρθουν και να ξεχνώ τα πρέπει και τα όχι του κόσμου, μου έμαθες να αδιαφορώ για τα ασήμαντα και να επιμένω τα σημαντικά.Όταν οι άλλοι με χλευάζανε εσύ ήσουν στο πλάι μου, στο δύσκολο ανήφορο μου έχτισες μονοπάτι, στη φωτιά μου έδωσες νερό να πλύνω το πρόσωπο μου, στην αρρώστια μου καρδιοχτυπούσες και μου δίνες πνοή ζωής. Εσύ είσαι που χάρηκες με τις επιτυχίες μου και σώπασες στα λάθη μου, που μου έδωσες χαρά για να χαρώ και λόγο να μην κλάψω. Για μένα έκανες πολλά, εγώ μόνο ένα ταπεινό πράγμα έχω να πω γονατίζοντας μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής σου: "Ευχαριστώ". Όσοι άνθρωποι και αν περνούν από κοντά μου ένας μόνο έχει μπει ολοκληρωτικά μέσα στη καρδιά μου, εσύ! Σ'αγαπώ μαμά μου και όσα χρόνια και αν περάσουν εγώ πάντα θα είμαι η μικρή κορούλα σου και εσύ η μανούλα μου.



Και ένα τραγούδι που είναι λίγο μπροστά σε αυτά που νιώθω για σένα!



Toonimaniac