Είναι κάποια στιγμή στη ζωή μας, που στεκόμαστε μπροστά στο καθρέφτη και αναλογιζόμαστε το που ήμασταν και το που φτάσαμε. Ένα λαϊκό απόφθεγμα λέει πως «Κάθε εμπόδιο για καλό», αλλά εγώ διαφωνώ. Δεν είναι εύκολο να κάνεις όνειρα, καθώς σε στοιχειώνουν και πλημμυρίζουν το μυαλό σου με σκέψεις και επιθυμίες που δύσκολα δαμάζονται. Κάθε όνειρο, αποτελείτε από γρίφους και δοκιμασίες στις οποίες πρέπει να ανταπεξέλθει ο υποβαλλόμενος. Σε μια ηλικία που ο άνθρωπος πρέπει να σταθεί στα πόδια του και να πάρει σοβαρές αποφάσεις για το μέλλον του, τα όνειρα αιωρούνται ελεύθερα περιμένοντας να πραγματοποιηθούν ή κλειδώνονται σε ένα συρτάρι του μυαλού μας και καταπιέζονται από κάποια συγκεκριμένα χρονικά δεδομένα;
Η ζωή είναι ένα παιχνίδι, ένας τρισδιάστατος Λαβύρινθος, αποτελούμενος από πολλαπλά μονοπάτια που οδηγούν σε διάφορους προορισμούς. Η κοινωνία μας, είναι έτσι διαμορφωμένη ώστε να «αποβάλλει» από πάνω της όσους ακόμα την εξερευνούν και δεν έχουν βρει το σωστό μονοπάτι. Κάθε άνθρωπος έχει έναν προορισμό, αλλά κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί με μαθηματική ακρίβεια πότε θα φτάσει σε αυτόν. Για να γίνει αυτό, ή πρέπει να εύνοια της τύχης ή απλά ο παίχτης αυτού του παιχνιδιού, πρέπει να τριγυρίζει στο ταμπλό εωσότου βρει αυτό που ψάχνει. Βέβαια μια τέτοια διαδικασία μπορεί να διαρκέσει αρκετά, γι’ αυτό ο παίχτης πρέπει να είναι εφοδιασμένος για όλη τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού.
Και τι γίνεται όταν η ζωή ενός ανθρώπου αποτελείται από επαναλαμβανόμενα λάθη και εσφαλμένες επιλογές; Είναι στα αλήθεια καταδικασμένος ή υπάρχει πάντα η επιλογή της επανάκαμψης; Όταν πια έχεις πιάσει πάτο, μόνο προς τα πάνω μπορείς να πας. Και έτσι ξαφνικά στέκεσαι μετέωρος πάνω από ένα χάος συναισθημάτων και διλλημάτων. Προφανώς κάποιοι από τους αναγνώστες θα χαρακτηρίσουν αυτή τη τοποθέτηση πολύ απαισιόδοξη, αλλά εδώ μιλάμε για μια πραγματικότητα και όχι για γενικότητες και αερολογίες.
Η αλήθεια είναι ότι ναι η ζωή δεν είναι εύκολη, αλλά μήπως πρέπει να νιώθουμε ευγνώμονες γι’ αυτό; ΟΙ δυσκολίες και οι προκλήσεις είναι μόνο για τους τολμηρούς! Αρκεί να έρθει η στιγμή που θα πείτε στον εαυτό σας «Φτάνει Πια» και θα αρχίσετε να συναρμολογείτε το πάζλ πάλι από την αρχή. Εστιάζοντας στις πραγματικές ικανότητες σας και αγνοώντας το κίνδυνο να πέσετε αμαχητοί, πολεμήστε για τα όνειρα σας και κάντε τα πραγματικότητα. Για όλους έρχεται η στιγμή της υπερηφάνειας και της ικανοποίησης. Αρκεί να το θέλετε πολύ. . .
Toonimaniac
