Γιορτινές αναμνήσεις και όνειρα.

Άλλο ένα Πάσχα σιμώνει προς το τέλος του. Οι γιορτινές μέρες πέρασαν ήρεμα, δίχως εκπλήξεις αλλά με πολύ κέφι. Η μέρα της ανάστασης εκτός που ενώνει τους ανθρώπους τους φέρνει μνήμες από το παρελθόν. Θυμούνται περασμένα χρόνια και αναπολούν τις μέρες που πέρασαν, πολλές φορές χάνοντας το παρόν. Στο γιορτινό τραπέζι οι λαμπάδες ζέσταναν την ατμόσφαιρα, τα φαγητά άνοιγαν την όρεξη και η μουσική έπαιζε χαρμόσυνους ήχους. Οι άνθρωποι κοιτάζονταν στα μάτια καθώς αντάλλαζαν σκέψεις και κρυφές επιθυμίες. Είναι εκείνες οι περίεργες στιγμές που οι καρδιές όλων ανοίγουν σαν ματωμένα τριαντάφυλλα και τριγυρνούν στο μυαλό τους ονόματα και φιγούρες χαμένων ανθρώπων ή παλιών φίλων. Ξαφνικά η ατμόσφαιρα γίνεται μελαγχολική και παγώνει, απελευθερώνοντας κρυστάλλινα θρύψαλα στον αέρα. Ενώ είσαι περιτριγυρισμένος από αγαπημένα πρόσωπα, νιώθεις πιο μόνος από ποτέ. Φτάνει η ώρα του ύπνου και της ξεκούρασης. Κλείνεις τα βλέφαρα κάτω από το θερμό πάπλωμα και αφήνεσαι στα λεπτεπίλεπτα χέρια του Μορφέα που θα σε ταξιδέψει στη χώρα των ονείρων. Το τοπίο αλλάζει και μπορεί να δεις ότι πιο περίεργο, ότι πιο παράλογο, κάτι που απλά θα σε αναστατώσει. Ο καθένας από μας ερμηνεύει τα όνειρα, σύμφωνα με τις δικές του εμπειρίες και επιθυμίες. Οι επισκέπτες των ονείρων μας, μπορεί να είναι από φανταστικά πλάσματα έως και μορφές ανθρώπων που έχουν στοιχειώσει τις σκέψεις και τη καθημερινότητα μας. Για κάποιους η πραγματικότητα των ονείρων μπορεί να είναι πιο σημαντική από εκείνη της αληθινής ζωής. Στα όνειρα δεν χρειάζεται να υποκρίνεσαι, είσαι ελεύθερος να σκέφτεσαι και να κάνεις ότι θέλεις. Ο μεγαλύτερος κριτής είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Τελικά είναι όμορφες οι γιορτινές μέρες αφού τίποτα δεν βαδίζει στα όρια του λογικού και του νόμιμου.

Toonimaniac