Μια φωνή, χιλιάδες συγκινήσεις. . .

Δεν είμαι από τους ανθρώπους που σκέφτονται το μετά. . Ο κάθε άνθρωπος υπάρχει και μένει γι' αυτά που κάνει στη ζωή του. . .Ο Νίκος Παπάζογλου ήταν ένας από τους αγαπημένους μου καλλιτέχνες. Τα τραγούδια του αν και μελαγχολικά πολλές φορές, πάντα με γέμιζαν με αισιοδοξία και κουράγιο. Ο καλλιτέχνης ήξερε πως να σε μαγεύει με τους στίχους και τη μουσική του. Τολμώ να πω πως το μόνο τραγούδι που έχει καρφωθεί μέσα μου είναι το "Εγώ δεν είμαι ποιητής", ένα τραγούδι που το αφιέρωσα στο παππού μου όταν πέθανε και κάθε φορά μου έφερνε στη μνήμη ωραίες στιγμές που είχαμε ζήσεις. Τα τραγούδια του με συνόδευσαν σε αρκετές στιγμές της ζωής μου, όμορφες και άσχημες. Δεν είμαι από τους ανθρώπους όπου απλά θυμάμαι κάποιον άνθρωπο μόνο και μόνο επειδή είχε διάσημο θάνατο. Από μένα καλό ταξίδι και εκεί που πας συνέχισε να μαγεύεις το κόσμο με τις όμορφες μελωδίες σου. Θα σε ακούμε πάντα. . .