Κάθε χρόνο τέτοια μέρα στις 14 Φλεβάρη, ξαφνικά η πόλη γεμίζει με μπαλόνια και καρδούλες που σε κάνουν να θες να φωνάξεις "Φτάνει πια!". Είναι η μέρα που αν είσαι ερωτευμένος φοράς το πιο όμορφο σου χαμόγελο, παίρνεις αγκαλιά τον αγαπημένο σου, του λες πόσο τον αγαπάς και ξαπλώνετε μαζί σε μια πισίνα με κόκκινες μπουρμπουλήθρες. Αν είσαι από τους άλλους τους "single" φθονείς τους φίλους και γνωστούς σου, σνομπάροντας τη γιορτή σαν μια καλοστημένη επιχείρηση των εταιριών που στόχο δεν έχει τίποτα άλλο παρά μόνο το χρήμα.
Η αλήθεια είναι πως δύσκολα βρίσκεις τον μεγάλο και πραγματικό σου έρωτα αν και πάντα πιστεύεις πως είναι "στην επόμενη γωνία" και σε περιμένει. Η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου δεν είναι απλή υπόθεση. Από μικρά περιμέναμε αυτή τη μέρα και πάντα διαλέγαμε να ζευγαρώνουμε στις αρχές του νέου έτους ώστε πιθανώς να είμαστε και εμείς ένας από τους τυχερούς που θα χτυπήσει ο φτερωτός θεός με τα αγαπησιάρικα βέλη του. Αν τελικά δεν μας έβγαινε κλεινόμασταν στα δωμάτια μας, αναπολώντας ερωτικές μας στιγμές ή σχέσεις που κατέληξαν άδοξα και εκείνη τη στιγμή είναι το "εξιλαστήριο θύμα" μας. Εντάξει δεν είμαι καμιά κομπλεξάρα και ούτε μπορώ να σνομπάρω τον έρωτα και το ανόητο ύφος που σου χαρίζει το βλέμμα. Όλοι μας έχουμε ερωτευτεί, πληγωθεί, χωρίσει, κλάψει αλλά πάντα αυτή τη μέρα έχουμε μια μελαγχολία. Έτσι λοιπόν μπράβο στους φίλους μας τους ερωτευμένους και να χαίρονται τον έρωτα τους
Βέβαια σαν παιδί και εγώ έχω μια μικρή μικρούτσικη ερώτηση. Πως ένας ερωτευμένος και το τονίζω πραγματικά ερωτευμένος έχει την ανάγκη να δείχνει στο ταίρι του την αγάπη του μόνο αυτή τη μέρα; Το λέω γιατί νομίζω ότι αν είσαι σε τέτοια φάση, θέλεις να το φωνάζεις κάθε μέρα και όχι μόνο στις 14/2. Δηλαδή νομίζεις καημένε αισθηματία ότι με το να χαρίσεις ένα κουτί σοκολατάκια ή ένα αρκουδάκι, σε κάνει αυτομάτως και τρελά ερωτευμένο; Ο έρωτας, όπως είναι και η φιλία αλλά και όλες οι προσωπικές μας σχέσεις, θέλουν πλήρη αφοσίωση θέλουν μόχθο και πάλη για να κρατηθούν στο σημείο ζενίθ τους. Δηλαδή οκ 364 μέρες σε έχω χεσμένη/ο αλλά στις 14 θα σου πω πόσο σε λατρεύω και όλα θα στάζουν μέλι. Για μένα τουλάχιστον δεν πάει έτσι. Αν θες να κρατήσει αυτό που έχεις με τον άλλον, φρόντισε να το δείχνεις συχνά.
Η κατανάλωση! Πάντως όποιος και να προώθησε αυτή τη γιορτή είναι ιδιοφυΐα. Όντος είναι μια ιδανική στιγμή για τις εταιρίες, τα μαγαζιά και ότι άλλο βασίζεται στο ανθρώπινο ένστικτο του καταναλωτισμού , να τα οικονομήσει. Δηλαδή και άπορος να είναι ο άλλος, ένα τριαντάφυλλο θα το πάρει. Έτσι λοιπόν και οι καλές μας εταιρίες βγάζουν το κάτι τι τους πουλώντας αγάπες. Ωστόσο υπάρχουν και οι καλές στιγμές. Μια ερωτική γαλλική ταινία στο κινηματογράφο, ένα δείπνο στο αγαπημένο σου εστιατόριο, κεράκια, ατμόσφαιρα και χαμόγελα. Έτσι μάλιστα.
Τελικώς όσο και να γκρινιάζω είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες με μια ιδιαιτερότητα. Ότι αλήθεια ή ψέματα, αυτή τη μέρα αν είσαι ερωτευμένος, νιώθεις και ο βασιλιάς του κόσμου. Καλή τύχη σε αυτούς που αγαπούν άλλα και σε αυτούς που ακόμα περιμένουν στο πλοίο της αγάπης.
Toonimaniac
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου