Όλοι μέσα μας κρύβουμε έναν καλό και έναν κακό εαυτό. Όπως βλέπουμε και στις ταινίες κινουμένων σχεδίων, σε περιπτώσεις μιας μεγάλης απόφασης, ένα αγγελάκι και ένα διαβολάκι σκάνε πάνω από το κεφάλι του θύματος συγχύζοντας το μέχρι να κάνει την επιλογή του. Πόσες φορές μας έχει τύχει να βρεθούμε σε μια άβολη και δύσκολη κατάσταση όπου εκείνη η στιγμή είναι που το κακό κάνει την εμφάνιση του. Ειδικά για έναν ευέξαπτο και νευρικό άνθρωπο όπως εγώ, το να πάρει φωτιά, να σηκωθεί, να τα κάνει όλα λίμπα και να φύγει είναι το πιο εύκολο. Και πως μπορείς να ελέγξεις το κτήνος που ξεπηδάει από μέσα σου,και που σου σκίζει τα σωθικά;
Είναι κάποιοι άνθρωποι που γεννήθηκαν σε τούτο τον άμοιρο κόσμο για να προκαλούν πανικό. Είναι αυτοί που μόλις τους βλέπεις ή απλά είσαι έτοιμος να λιποθυμήσεις από το τρόμο ή σου προκαλούν τόσο έντονα συναισθήματα, που θες να τους δώσει μια και να τους θάψεις κάτω από το έδαφος. Ίσως ακούγεται λίγο υπερβολικό όλο αυτό, αλλά πραγματικά είναι πολλές φορές που ταυτίζομαι με το δολοφόνο από το "Psycho (1960)" και δυστυχώς είναι δύσκολο να το κοντρολάρεις. Γιατί όπως αποδεικνύουν και οι επιστήμονες, κάθε άνθρωπος κρύβει ένα ζώο μέσα του, που τα βράδια με πανσέληνο σκάει και τα καταστρέφει όλα.
Σίγουρα δεν μιλάω για διπλή προσωπικότητα και πισώπλατα μαχαιρώματα, αλλά για τις στιγμές εκείνες που και άγιος να είσαι οι καταστάσεις σε ξεπερνάν. Όταν βλέπεις την αδικία να κατακλύζει τη κοινωνία μας και όταν και σένα σου χτυπάει τη πόρτα, τότε φίλοι μου είναι πολύ δύσκολο να την αγνοήσεις και να συνεχίσεις σαν να μην τρέχει τίποτα. Βέβαια όσο κακός και αν θες να γίνεις είναι πολλοί που όχι απλά δεν θα σε αφήσουν αλλά θα σε φουντώσουν ακόμα πιο πολύ με τα ηλίθια επιχειρήματα τους. Νομίζουν πως με το να σε γεμίσουν με χαζές δικαιολογίες και τύψεις, θα σε κάνουν να υποχωρήσεις όμως σας έχω νέα. Όχι απλά δεν ηρεμούμε αλλά νευριάζουμε ακόμα πιο πολύ που αν ήμασταν καρτούν θα μας έβγαινε καπνός από τα αυτιά.
Αλλά η κοινωνία μας δυστυχώς όχι απλά κατακρίνει αυτού του είδους ψυχολογικές εκρήξεις αλλά σε τοποθετεί και στο περιθώριο. Γιατί αν πάρει φωτιά ένα δάσος, δεν φταίει ο ασυνείδητος που την άναψε αλλά οι φλόγες που το έκαψαν. Δεν λέω ότι πρέπει να καταντήσουμε ζούγκλα και να ορμάμε σε όποιον βρεθεί εμπρός μας, αλλά κάπως πρέπει να ξεσπάει ο θυμός.
".. I don't know who you think you are,
But before the night is through,
I wanna do bad things with you,
I wanna do real bad things with you.."
Toonimaniac
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου