Σκαλίζοντας σκονισμένα ράφια και παλιά συρτάρια, βρίσκεις αναμνήσεις και φθαρμένα συναισθήματα.. Βρίσκεις φωτογραφίες από τη παιδική σου ηλικία, ξεχασμένα ημερολόγια, ραβασάκια και αντικείμενα που κάποτε είχαν αξία και τώρα απλά είναι κομμάτια κρύου πλαστικού. Ξαναζείς όμορφες μέρες και στιγμές απελπισίας, έρχεσαι αντιμέτωπος με ανθρώπους που σε πίκραναν αλλά και άλλους που σε γέμιζαν με χαμόγελα εκείνες τις βαρετές βροχερές μέρες του φθινοπώρου.. Αντικρίζεις εκείνα τα αλλόκοτα εφηβικά όνειρα, που είναι γεμάτα μεγαλεία και τάσεις προς την απόλυτη ευτυχία. Συναντάς συγγενικά πρόσωπα που μπορεί πλέον να μην είναι στη ζωή αλλά πάντα θα σου θυμίζουν και θα σε γεμίζουν με τη "παρουσία" τους.
Κοιτάς τον εαυτό σου σήμερα. Πώς ήσουν και πως έγινες. Μεγάλωσες.. πλέον τα όνειρα σου έχουν και μια άτσαλη δόση πραγματικότητας. Νέοι άνθρωποι ήρθαν και παρήλθαν στο διάβα σου και κάποιους δεν τους θυμάσαι και με δυσκολία συλλαβίζεις το όνομα τους. Κάποτε ήθελες να γίνεις ηθοποιός, ζωγράφος ή πιλότος, τώρα είσαι ένας οραματιστής δημοσιογράφος.. Ξυπνούσες το πρωί με ένα ζεστό ποτήρι γάλα στο προσκεφάλι σου και αν δεν ήθελες το έπαιζες άρρωστος για να μην πας σχολείο. Τώρα ένας κρύος καφές και φιλάς κατουρημένες ποδιές για μια δεκάρα. Τότε οικογενειακά γλέντια, με σένα το μικρό της παρέας να κάνεις το τσαρλατάνο για να γελάνε οι άλλοι. Τώρα ένας απλός περαστικός τις γιορτινές μέρες και κάνεις το κλόουν σε παιδικά πάρτι για επιβίωση..
Και όμως είσαι πιο αισιόδοξος από ποτέ. Ναι, οι μέρες της αθωότητας πάνε περάσανε.. μόνος σου πατάς γερά τα πέλματα στη γη και βαδίζεις προς το άγνωστο, το δύσκολο και το πιο μοναδικό. Και οι μνήμες θα είναι εκεί, θα είναι πάντα στοιβαγμένες σε ένα παλιό συρτάρι...
Slipping Through my fingers/ ABBA
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου