Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011

Αλλάζεις, αλλάζεις και με τρομάζεις. . .

Πόσες φορές έχετε ακούσει την έκραση: "¨Εχεις αλλάξει πολύ και δεν σε αναγνωρίζω"; Είναι η πιο κλισέ έκφραση που έχω ακούσει και όποτε την ακούω νευριάζω. Αλήθεια όντος αλλάζει κάποιος άνθρωπος ή απλά δεν έχουμε συνηθίσει να δεχόμαστε και τις δυό πλευρές του χαρακτήρα του; Είναι πολύ δύσκολο να επέλθει ολοκληρωτική αλλαγή χαρακτήρα, οπότε απο τη στιγμή που δεν γνωρίζουμε καλά ένα άτομο δεν μπορούμε να απαιτούμε να μείνει αύθαρτος ο χαρακτήρας του. Το πώς πλάθουμε τη προσωπικότητα μας με το πέρας του χρόνου, έχει να κάνει με τις εμπειρίες του καθενός και πως έχει μάθει να αντιμετωπίζει το κόσμο. Άλλοι είναι αισιόδοξοι και πιστεύουν ότι κάθετι γίνεται για να μας κάνει δυνατότερους. Άλλοι πάλι έχουν να αντιμετωπίσουν ένα κυκεώνα απο προβλήματα και άσχημες καταστάσεις όποτε βλέπουν πάντα την άσχημη πλευρά των πραγμάτων. Τέλος είναι και ο τύπος του ανθρώπου που φέρεται και αντιδράει ανάλογα με τη περίσταση. Όταν κάτι του πάει εξαιρετικά καλά είναι χαρούμενος και το απολαμβάνει. Αντίθετα όταν του συμβεί μια αναποδιά ορμάει σαν λυσασμένος ταύρος και τα καταστρέφει όλα. Αυτό βέβαι δεν σημαίνει ότι μια κατάσταση είναι παντοτινή. Καταλίγοντας όλοι έχουμε και καλό και κακό πρόσωπο και αυτό είναι για το οποίο περιμένουμε κατανόηση απο τους γύρω μας και κυρίως απο τους φίλους μας. Αν κάποιος καταφέρει να ισοσταθμίσει και τις δύο πλευρές του χαρακτήρα του τότε θα είναι ευτυχισμένος.

Toonimaniac

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου